چکیده: (2 مشاهده)
هدف: زندگی تحصیلی هر دانشآموز یکی از مهمترین ابعاد زندگی اوست. پژوهشگران در سالهای اخیر به ارتباط مسئولیتپذیری با سایر متغیرها پرداختهاند. این مطالعه باهدف تعیین رابطهی مسئولیتپذیری و ابعاد آن با گرایش به خودکشی در دانش¬آموزان دختر متوسطه¬ی دوم شهر شیراز انجام شد.
روش: این پژوهش از نوع تحقیق پیمایشی است که با رویکرد کمی انجامشده. جامعه آماری دانش¬آموزان دختر مقطع متوسطه دوم مدارس شهر شیراز در سال تحصیلی 1402- 1401 می باشد و حجم نمونه 380 نفر می باشد. این مطالعه با استفاده از روش نمونه-گیری خوشه¬ای چندمرحلهای انجامشده است. جهت گردآوری دادهها از پرسشنامه مسئولیتپذیری گلن و نلسون (1998) و پرسشنامه¬ی افکار خودکشی بک(1961) استفاده شد. تجزیه و تحلیل این پژوهش از طریق نرم افزار spss و آزمون های آماری همبستگی پیرسون و تحلیلی واریانس استفاده شده است.
یافتهها: در این مطالعه، بیشترین پاسخگویان دانشآموزان پایه دوازدهم رشته علوم انسانی با معدل ۱۶ تا ۱۸ بودند که عمدتاً با والدین خود زندگی میکردند. اکثریت پدران دارای تحصیلات دیپلم و شغل خصوصی، مادران خانهدار با تحصیلات ابتدایی، و درآمد خانوار غالباً بین ۱۰ تا ۱۵ میلیون تومان بود. بررسی نتایج آزمون همبستگی پیرسون 678/0 و مقدار معناداری 02/0 نشان می دهد که میان مسئولیتپذیری و گرایش به خودکشی دانش آموزان ارتباط معناداری وجود داد.
نتیجه گیری: مسئولیتپذیری بهعنوان یک عامل محافظ در برابر گرایش به خودکشی عمل میکند و همچنین متغیرهای فردی، خانوادگی و اقتصادی سهم قابلتوجهی در پیشبینی این پدیده دارند. بنابراین، طراحی برنامههای پیشگیرانه چندسطحی و هدفمند برای ارتقای سلامت روان نوجوانان ضروری است.
روش: این پژوهش از نوع تحقیق پیمایشی است که با رویکرد کمی انجامشده. جامعه آماری دانش¬آموزان دختر مقطع متوسطه دوم مدارس شهر شیراز در سال تحصیلی 1402- 1401 می باشد و حجم نمونه 380 نفر می باشد. این مطالعه با استفاده از روش نمونه-گیری خوشه¬ای چندمرحلهای انجامشده است. جهت گردآوری دادهها از پرسشنامه مسئولیتپذیری گلن و نلسون (1998) و پرسشنامه¬ی افکار خودکشی بک(1961) استفاده شد. تجزیه و تحلیل این پژوهش از طریق نرم افزار spss و آزمون های آماری همبستگی پیرسون و تحلیلی واریانس استفاده شده است.
یافتهها: در این مطالعه، بیشترین پاسخگویان دانشآموزان پایه دوازدهم رشته علوم انسانی با معدل ۱۶ تا ۱۸ بودند که عمدتاً با والدین خود زندگی میکردند. اکثریت پدران دارای تحصیلات دیپلم و شغل خصوصی، مادران خانهدار با تحصیلات ابتدایی، و درآمد خانوار غالباً بین ۱۰ تا ۱۵ میلیون تومان بود. بررسی نتایج آزمون همبستگی پیرسون 678/0 و مقدار معناداری 02/0 نشان می دهد که میان مسئولیتپذیری و گرایش به خودکشی دانش آموزان ارتباط معناداری وجود داد.
نتیجه گیری: مسئولیتپذیری بهعنوان یک عامل محافظ در برابر گرایش به خودکشی عمل میکند و همچنین متغیرهای فردی، خانوادگی و اقتصادی سهم قابلتوجهی در پیشبینی این پدیده دارند. بنابراین، طراحی برنامههای پیشگیرانه چندسطحی و هدفمند برای ارتقای سلامت روان نوجوانان ضروری است.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
