تابستان
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- پژوهشکده سلامت، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی در ارتقای سلامت، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران.
2- گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، پژوهشکده سلامت، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی در ارتقای سلامت، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران.
3- گروه بیولوژی و کنترل ناقلین بیماری ها، پژوهشکده سلامت، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی در ارتقای سلامت، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران.
2- گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، پژوهشکده سلامت، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی در ارتقای سلامت، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران.
3- گروه بیولوژی و کنترل ناقلین بیماری ها، پژوهشکده سلامت، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی در ارتقای سلامت، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران.
چکیده: (4 مشاهده)
هدف: در دهههای اخیر، مفهوم سلامت از یک دیدگاه صرفاً زیستپزشکی به مدلی چندبعدی شامل ابعاد جسمی، روانی، اجتماعی و معنوی تحول یافته است. با توجه به شیوع روزافزون بیماریهای مزمن و فشارهای روانی در جوامع مدرن، درک نقش معنویت در حفظ و ارتقای سلامت از اهمیت ویژهای برخوردار است. این مطالعه ی مروری به بررسی ارتباط بین معنویت و سلامت روان و جسم در جمعیت عمومی میپردازد.
روشها: این مقاله یک مرور روایتی است که بر اساس جستجو در پایگاههای داده معتبر بین المللی شامل PubMed، Scopus ، Web of Science و همچنین Google Scholar انجام شده است. کلیدواژههای اصلی جستجو شامل معنویت، سلامت معنوی، سلامت روان، سلامت جسمی و کیفیت زندگی بودند. جستجو به مقالات منتشر شده بین سالهای 1990 تا 2026 محدود گردید.
یافتهها: شواهد جمعآوریشده به وضوح نشان میدهد که معنویت دارای ارتباطی قوی، مثبت و از نظر آماری معنیدار با ظرفیتهای گوناگون سلامت روانی و جسمانی است. در حوزه ی سلامت روان، معنویت به طور معنیداری با کاهش اضطراب ، نشانههای افسردگی و درک ذهنی از میزان استرس روزمره همراه است.
در بعد سلامت جسمی، شواهد متعدد اپیدمیولوژیک نشان از ارتباط مثبت بین سطوح بالاتر معنویت و بهبود شاخصهای فیزیولوژیک دارد. از جمله این شاخصها میتوان به عملکرد کارآمدتر سیستم ایمنی ، بهبود مشخص کیفیت و کمیت خواب .
نتیجهگیری: معنویت نقشی واقعی و چندبعدی در بهبود سلامت روان و جسم دارد. بر این اساس، معنویت به عنوان یک عامل محافظتی مهم در سلامت میتواند در برنامههای طب پیشگیری و ارتقای سلامت مورد استفاده اس
روشها: این مقاله یک مرور روایتی است که بر اساس جستجو در پایگاههای داده معتبر بین المللی شامل PubMed، Scopus ، Web of Science و همچنین Google Scholar انجام شده است. کلیدواژههای اصلی جستجو شامل معنویت، سلامت معنوی، سلامت روان، سلامت جسمی و کیفیت زندگی بودند. جستجو به مقالات منتشر شده بین سالهای 1990 تا 2026 محدود گردید.
یافتهها: شواهد جمعآوریشده به وضوح نشان میدهد که معنویت دارای ارتباطی قوی، مثبت و از نظر آماری معنیدار با ظرفیتهای گوناگون سلامت روانی و جسمانی است. در حوزه ی سلامت روان، معنویت به طور معنیداری با کاهش اضطراب ، نشانههای افسردگی و درک ذهنی از میزان استرس روزمره همراه است.
در بعد سلامت جسمی، شواهد متعدد اپیدمیولوژیک نشان از ارتباط مثبت بین سطوح بالاتر معنویت و بهبود شاخصهای فیزیولوژیک دارد. از جمله این شاخصها میتوان به عملکرد کارآمدتر سیستم ایمنی ، بهبود مشخص کیفیت و کمیت خواب .
نتیجهگیری: معنویت نقشی واقعی و چندبعدی در بهبود سلامت روان و جسم دارد. بر این اساس، معنویت به عنوان یک عامل محافظتی مهم در سلامت میتواند در برنامههای طب پیشگیری و ارتقای سلامت مورد استفاده اس
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |