دوره 10، شماره 2 - ( تابستان 1402 )                   جلد 10 شماره 2 صفحات 197-186 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علو مپزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.
2- گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت؛ مرکز تحقیقات سلامت پسته، دانشگاه علو مپزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.
3- گروه پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علو مپزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.
چکیده:   (3462 مشاهده)
هدف دانشجویان به‌دلیل واقع شدن در دوره جوانی، در یک دوره بحرانی برای مصرف زیاد فست‌فودها قرار دارند. مطالعه حاضر با هدف تعیین پیش‌بینی‌کننده‌های مصرف فست‌فود مبتنی بر نظریه رفتار برنامه‌ریزی‌شده در دانشجویان دانشگاه علوم‌پزشکی رفسنجان انجام شد.
روش ها در این تحقیق توصیفی‌تحلیلی 350 نفر از دانشجویان به روش تصادفی طبقه‌ای از 5 دانشکده، مورد مطالعه قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه به‌صورت خودگزارشی جمع‌آوری شد و برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار spss نسخه 16 و آزمون‌های آماری توصیفی و تحلیلی شامل میانگین، انحراف‌معیار، ضریب همبستگی اسپیرمن و آزمون رگرسیون خطی استفاده شد.
یافته ها محدوده سنی افراد مورد مطالعه 18 تا 38 سال و میانگین سنی 2/51±21/06 سال بود. رفتار مصرف فست‌فود با سازه‌های قصد رفتاری مثبت مصرف فست‌فود، هنجارهای ذهنی مثبت و نگرش مثبت نسبت به مصرف فست‌فود، همبستگی مستقیم و با آگاهی و سازه کنترل رفتاری درک‌شده مثبت، همبستگی معکوس و معنا‌دار داشت (0/05>p). سازه‌های نظریه رفتار برنامه‌ریزی‌شده درمجموع 7 درصد از واریانس رفتار مصرف فست‌فود و 12 درصد از قصد رفتاری را پیش‌بینی کردند و سازه هنجار ذهنی مثبت مهم‌ترین سازه مدل در پیش‌بینی رفتار (0/241= β)و قصد رفتاری (0/271= β)بود.
نتیجه گیری یافته‌های این مطالعه نشان داد سازه هنجار ذهنی مثبت، مهم‌ترین سازه مدل در پیش‌بینی رفتار و قصد رفتاری  در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی رفسجان است. بنابراین پیشنهاد می‌شود برنامه‌ریزی برای مداخلات آموزشی درخصوص کاهش هنجارهای ذهنی مثبت دانشجویان نسبت به مصرف فست‌فودها در جهت کاهش مصرف آن‌ها انجام شود.
متن کامل [PDF 4167 kb]   (1165 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (1742 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: آموزش بهداشت
دریافت: 1401/8/1 | پذیرش: 1402/3/20 | انتشار: 1402/6/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.