هدف: کووید-19 نه‌تنها سلامت افراد را به خطر انداخت بلکه شیوع ناگهانی آن موجب اختلال در فعالیت‌های فردی، اجتماعی و اقتصادی جوامع گردید. افراد HIV مثبت به‌عنوان یکی از گروه‌های آسیب‌پذیر در مقابل این بیماری بودند مطالعه حاضر باهدف تعیین عملکرد افراد مبتلا به HIV در زمینه پیشگیری از کووید-19 مبتنی بر تئوری رفتاری برنامه‌ریزی‌شده انجام گرفت.
روش‌ها: مطالعه حاضر به‌صورت مقطعی توصیفی بر روی 112 نفر از افراد HIV مثبت تحت پوشش مرکز مشاوره بیماری‌های رفتاری شهر اراک  در سال 1400 انجام گرفت. جمع‌آوری اطلاعات به‌وسیله پرسشنامه شامل مشخصات زمینه‌ای، رفتارهای پیشگیری‌کننده با کووید- 19 و سؤالات مبتنی برسازه‌های تئوری رفتار برنامه‌ریزی‌شده (نگرش، نرم‌های انتزاعی، کنترل رفتاری درک شده و قصد رفتاری) انجام گرفت. به روش نمونه‌گیری آسان 112 نفر وارد مطالعه شدند. اطلاعات  با استفاده از نرم‌افزار spss نسخه 16 و با استفاده از آزمون‌های ضریب همبستگی پیرسون، تی مستقل و آنالیز واریانس یک‌طرفه مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت.
نتایج: میانگین سن افراد موردمطالعه 10± 9/42 سال و 34 درصد زن بودند. 2 /47 درصد عملکرد متوسط در انجام رفتارهای پیشگیری‌کننده از ابتلا به کووید داشتند. نگرش (25/.r=)، قصد (75/.r=)، کنترل رفتاری­ درک شده (83/.r=) با رفتارهای پیشگیری‌کننده از کووید 19 ارتباط مثبت و معناداری داشت، اما بین رفتار با نرم‌های انتزاعی ارتباط معناداری مشاهده نشد (45/0P=).
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته­های پژوهش حاضر سازه‌های تئوری رفتار برنامه‌ریزی‌شده همبستگی مثبت و معناداری با رفتارهای پیشگیری‌کننده از کووید 19 در افراد HIV داشتند. سازه‌های قصد رفتار، کنترل رفتاری درک شده و نگرش پیش‌بینی کننده‌های قوی در جهت انجام رفتارهای پیشگیری‌کننده از کووید-19 بودند.