هدف: کارآفرینی فرایندی است که در آن فرد دارای ایده و فکر جدید محصولی به بازار عرضه نماید خلاقیت جزو جدانشدنی کارآفرینی است و دانشی بنیادی برای هرگونه تغییر و نوآوری است.
روش ها: در این مطالعه شبه تجربی، 45 نفر دانشجو از رشته های مختلف به صورت نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شدند و به صورت تصادفی ساده به دو گروه 72 نفر مداخله و کنترل تقسیم و تا حد امکان همسان سازی شدند. گروه مداخله طی چهار ماه تحت آموزش قرار گرفتند. سطح خلاقیت هردو گروه با تکمیل پرسشنامه (سنجش شخصیتی کارآفرینان ایرانی) قبل و پس از پایان آخرین جلسه آموزشی سنجیده و ارزیابی شد؛ و ایده های دانشجویان در رویداد کارآفرینی دانشگاه مطرح و ثبت شد. داد ه ها با استفاده از آزمون های آماری با نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته ها: 36 نفر، 66 درصد از شرکت کنندگان زن و میانگین سنی آن ها 9/1± 45/21 سال بود، میانگین خلاقیت درگروِه مداخله 58/4± 52/46 و گروه کنترل 63/4± 12/47 و بعد از آموزش این میانگین درگروِه مداخله به 12/3± 36/51 و درگروِه کنترل به 59/2± 8/46 تغییر یافت و سطح خلاقیت گروه مداخله نسبت به کنترل به صورت معناداری بعد از آموزش افزایش یافت (001/0P=) ؛ و تنها 17 نفر، 4/65 درصد از دانشجویان گروه مداخله ایده ها خود را در رویداد کارآفرینی ارائه دادند.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش مبنی بر بهبود و افزایش خلاقیت و ایده پردازی دانشجویان و مشخص بودن اثر آموزش بر تقویت خلاقیت و زیرمجموعه های آن بازنگری و برنامه ریزی های نوین آموزشی مبتنی بر کارآفرینی و خلاقیت ضروری است.