1- گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
2- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
2- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
چکیده: (22 مشاهده)
هدف: لنف‌ادم اندام فوقانی یکی از پیامدهای شایع درمان سرطان پستان است. از منظر بهداشت عمومی و پیشگیری ثانویه، شناسایی زودهنگام عوامل مکانیکی مرتبط با این اختلالات، نقش کلیدی در کاهش ناتوانی‌های مزمن دارد. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط شدت لنف‌ادم با اختلال عملکرد اسکاپولا و عملکرد شانه در زنان پس از جراحی سرطان پستان، به عنوان گامی اولیه برای طراحی برنامه غربالگری در نظام مراقبت‌های بهداشتی انجام شد.
روش‌ها: این مطالعه مقطعی-تحلیلی بر روی ۶۰ زن مبتلا به لنف‌ادم ثانویه پس از جراحی سرطان پستان در کرمانشاه انجام شد. شدت لنف‌ادم با اندازه‌گیری محیطی و محاسبه درصد اختلاف حجم تعیین شد. عملکرد شانه با پرسشنامه DASH، و اختلال عملکرد اسکاپولا (دیسکینزی و وینگینگ) با آزمون‌های بالینی استاندارد ارزیابی گردید. تحلیل داده‌ها با آزمون‌های کای‌دو، فیشر و ضریب همبستگی اسپیرمن انجام شد.
نتایج: بیشتر شرکت‌کنندگان دارای لنف‌ادم با شدت متوسط بودند و درگیری سمت چپ شیوع بیشتری داشت. بین شدت لنف‌ادم و اختلال عملکرد اسکاپولا ارتباط معنی‌داری مشاهده شد (05/0 >P ). همچنین شدت لنف‌ادم با وجود وینگینگ اسکاپولا ارتباط معنی‌داری داشت. افزایش شدت لنف‌ادم با افزایش نمره DASH و کاهش عملکرد اندام فوقانی همراه بود. با این حال، ارتباط معنی‌داری بین شدت لنف‌ادم و قدرت عضله سراتوس قدامی مشاهده نشد (05/0 <P ).
نتیجه‌گیری: شدت لنف‌ادم با اختلال عملکرد اسکاپولا و کاهش عملکرد شانه ارتباط دارد. این یافته‌ها لزوم ادغام برنامه‌های غربالگری بیومکانیکی کمربند شانه‌ای را در پکیج مراقبت‌های پس از درمان سرطان پستان، به عنوان یک راهبرد پیشگیری ثانویه در سطح نظام سلامت، مورد تأکید قرار می‌دهد.
روش‌ها: این مطالعه مقطعی-تحلیلی بر روی ۶۰ زن مبتلا به لنف‌ادم ثانویه پس از جراحی سرطان پستان در کرمانشاه انجام شد. شدت لنف‌ادم با اندازه‌گیری محیطی و محاسبه درصد اختلاف حجم تعیین شد. عملکرد شانه با پرسشنامه DASH، و اختلال عملکرد اسکاپولا (دیسکینزی و وینگینگ) با آزمون‌های بالینی استاندارد ارزیابی گردید. تحلیل داده‌ها با آزمون‌های کای‌دو، فیشر و ضریب همبستگی اسپیرمن انجام شد.
نتایج: بیشتر شرکت‌کنندگان دارای لنف‌ادم با شدت متوسط بودند و درگیری سمت چپ شیوع بیشتری داشت. بین شدت لنف‌ادم و اختلال عملکرد اسکاپولا ارتباط معنی‌داری مشاهده شد (05/0 >P ). همچنین شدت لنف‌ادم با وجود وینگینگ اسکاپولا ارتباط معنی‌داری داشت. افزایش شدت لنف‌ادم با افزایش نمره DASH و کاهش عملکرد اندام فوقانی همراه بود. با این حال، ارتباط معنی‌داری بین شدت لنف‌ادم و قدرت عضله سراتوس قدامی مشاهده نشد (05/0 <P ).
نتیجه‌گیری: شدت لنف‌ادم با اختلال عملکرد اسکاپولا و کاهش عملکرد شانه ارتباط دارد. این یافته‌ها لزوم ادغام برنامه‌های غربالگری بیومکانیکی کمربند شانه‌ای را در پکیج مراقبت‌های پس از درمان سرطان پستان، به عنوان یک راهبرد پیشگیری ثانویه در سطح نظام سلامت، مورد تأکید قرار می‌دهد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
