طب پیشگیری

هدف: بیماران تحت همودیالیز به علت محدودیت­ها، فشارهای روانی و کمبودهای حمایتی- اجتماعی، کیفیت زندگی پایینی دارند که باید در مداخلات پرستاری به آن توجه شود. ارائه­­ی مراقبت­های پرستاری بر اساس مدل نیومن راهنمایی­­هایی را برای پیشگیری و کاهش عوامل مؤثر بر افت کیفیت زندگی بیماران ارائه می­نماید. بنابراین این پژوهش باهدف تعیین تأثیر اجرای مدل نیومن بر کیفیت زندگی بیماران تحت همودیالیز انجام گرفت.
روش‌ها: در این مطالعه نیمه تجربی، 60 بیمار همودیالیزی بیمارستان شهید­ محمدی بندرعباس در سال 1399 به شیوه در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. ابزار جمع­آوری اطلاعات شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه کیفیت زندگی بیماران کلیوی (KDQOL-SF) بود که قبل و بلافاصله بعد از مداخله تکمیل شد. در گروه مداخله بیماران بر اساس مدل نیومن مورد مراقبت قرار گرفتند و گروه کنترل نیز فقط مراقبت­های روتین را دریافت کردند. جهت آنالیز از نرم‌افزار آماری  SPSS نسخه 24 استفاده و آزمون­های آماری t زوج و آنالیز کوواریانس استفاده گردید. در تمام آزمون‌ها p<0.05­سطح معنی­داری در نظر گرفته شد.
نتایج: نتایج تفاوت آماری معناداری را در دو گروه درزمینه متغیرهای دموگرافیک نشان نداد. بر اساس نتایج پس از اجرای مداخله تفاوت معنی­داری بین نمره دو گروه در بعد عمومی (حیطه­های درد جسمانی، سلامت کلی، عملکرد اجتماعی، سرزندگی) و بعد اختصاصی (حیطه‌های وضعیت شغلی، عملکرد جنسی، رضایت بیماران) کیفیت زندگی بیماران دیالیزی مشاهده شد.
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج استفاده از این مدل پرستاری موجب ارتقای کیفیت زندگی بیماران تحت همودیالیز شد که می­توان با استفاده از این نظریه امید داشت که استانداردهای مراقبتی بیماران بهبود و هزینه­های مراقبت پرستاری کاهش یابد و کیفیت زندگی بیماران اصلاح گردد.