تابستان
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
سارا جوادپور نوبندگانی*1 
، جمال دهقان فرد ، علیرضا شریعتی ، کمال فخرپور ، آزاده رضایی ، زهرا باقری ، امین نعمتی ، فاطمه السادات حسینی ، زهره بلاغی ، مهراب صیادی 
، جمال دهقان فرد ، علیرضا شریعتی ، کمال فخرپور ، آزاده رضایی ، زهرا باقری ، امین نعمتی ، فاطمه السادات حسینی ، زهره بلاغی ، مهراب صیادی
چکیده: (1131 مشاهده)
هدف: طی دهههای اخیر، نرخ باروری در استان فارس روند کاهشی داشته است. از آنجا که باروری ایدهآل نقش کلیدی در شکلگیری رفتارهای باروری دارد و تمایلات باروری تحت تأثیر عوامل فردی، اجتماعی و اقتصادی قرار میگیرد، مطالعه حاضر با هدف بررسی سطح تمایل باروری و عوامل مرتبط با آن در زنان سنین باروری شهر شیراز انجام شد.
روش ها: این پژوهش مقطعی-توصیفی با روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری 350000 زن متأهل ایرانی ۱۵ تا ۵۴ ساله ساکن شهرستان شیراز مراجعه کننده به مراکز بهداشتی این شهر بود. حجم نمونه نهایی ۶۲۷ نفر که به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند بود. دادهها با استفاده از پرسشنامه محققساخته گردآوری و با نرمافزار SPSS نسخه16، با بهرهگیری از آمارهای توصیفی و آزمونهای استنباطی تحلیل شد.
یافتهها: میانگین سنی زنان شرکتکننده 37.59±7 سال بود که ۴۴.۸٪ از آنان تمایل به بارداری مجدد داشتند. تعداد ایدهآل فرزندان در ۶۸.۳٪ از زنان، دوفرزند بود. بین تعداد فرزندان فعلی و ایدهآل رابطه معنیداری مشاهده شد .(p<0.05) تعداد فرزندان ایده آل بهطور معنیداری در زنان مایل به باروری بیشتر بود. همچنین ۵۶.۲٪ از زنان دختر را ترجیح میدادند. میانگین سن زنان و همسرانِ دارای تمایل به فرزندآوری بهطور معنیداری کمتر بود .(p<0.001) تمایل به فرزندآوری با سطح تحصیلات و درآمد زوجین ارتباط معنیداری نداشت (p>0.05) اما با وضعیت شغلی زنان رابطه معنیداری نشان داد (p<0.05).
نتیجهگیری: فرزندآوری در شرایط کنونی فراتر از یک تصمیم فردی و متأثر از ساختارهای اجتماعی و شرایط زندگی زنان است و سیاستهای جمعیتی باید با تمرکز بر حمایت از نقشهای چندگانه زنان و تعادل بین زندگی کاری و خانوادگی آنها، زمینه تحقق اهداف را فراهم کنند.
روش ها: این پژوهش مقطعی-توصیفی با روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری 350000 زن متأهل ایرانی ۱۵ تا ۵۴ ساله ساکن شهرستان شیراز مراجعه کننده به مراکز بهداشتی این شهر بود. حجم نمونه نهایی ۶۲۷ نفر که به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند بود. دادهها با استفاده از پرسشنامه محققساخته گردآوری و با نرمافزار SPSS نسخه16، با بهرهگیری از آمارهای توصیفی و آزمونهای استنباطی تحلیل شد.
یافتهها: میانگین سنی زنان شرکتکننده 37.59±7 سال بود که ۴۴.۸٪ از آنان تمایل به بارداری مجدد داشتند. تعداد ایدهآل فرزندان در ۶۸.۳٪ از زنان، دوفرزند بود. بین تعداد فرزندان فعلی و ایدهآل رابطه معنیداری مشاهده شد .(p<0.05) تعداد فرزندان ایده آل بهطور معنیداری در زنان مایل به باروری بیشتر بود. همچنین ۵۶.۲٪ از زنان دختر را ترجیح میدادند. میانگین سن زنان و همسرانِ دارای تمایل به فرزندآوری بهطور معنیداری کمتر بود .(p<0.001) تمایل به فرزندآوری با سطح تحصیلات و درآمد زوجین ارتباط معنیداری نداشت (p>0.05) اما با وضعیت شغلی زنان رابطه معنیداری نشان داد (p<0.05).
نتیجهگیری: فرزندآوری در شرایط کنونی فراتر از یک تصمیم فردی و متأثر از ساختارهای اجتماعی و شرایط زندگی زنان است و سیاستهای جمعیتی باید با تمرکز بر حمایت از نقشهای چندگانه زنان و تعادل بین زندگی کاری و خانوادگی آنها، زمینه تحقق اهداف را فراهم کنند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
زنان، تولید مثل، جنین شناسی،باروری و ناباروری
دریافت: 1403/11/22 | پذیرش: 1404/6/1
دریافت: 1403/11/22 | پذیرش: 1404/6/1
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
