1- دانشگاه اردکان
چکیده: (15 مشاهده)
مقدمه: اضطراب بیماری اختلالی است که با ترس شدید و غیرمنطقی در مورد داشتن یک بیماری جدی مشخص می شود و امکان دارد بر افراد خاصی از جامعه به خصوص بزرگسالان تأثیرات نامطلوبی داشته باشد. بنابراین مطالعه حاضر نیز با هدف پیشبینی اضطراب بیماری براساس ویژگیهای شخصیت با نقش واسطهای حسانسجامخود و ادراک کنترل اضطراب در افراد بزرگسال انجام شد.
روش کار: مطالعه حاضر توصیفی از نوع علَی-همبستگی بود. جامعه آماری آن شامل کلیه افراد بزرگسال گلستانی (بالا چهل سال)، که تعداد 482 نفر (282 نفر زن و 200 نفر مرد) به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در پژوهش حاضر پرسشنامههای ویژگی شخصیتی نئو، حسانسجامخود، ادراک کنترل اضطراب و مقیاس اضطرب بیماری بود. جهت تحلیل دادهها از روش مدلیابی معادلات ساختاری (SEM) استفاده شد.
یافته ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که از میان ویژگیهای شخصیتی شاخص روانرنجوری رابطه مثبت و معناداری با اضطراب بیماری داشت اما رابطه سایر ویژگیهای شخصیت برونگرایی، تؤافقپذیری و وظیفهشناسی با اضطراب بیماری معکوس و معنادار بود. از طرفی ویژگی شخصیت روانرنجوری با دو متغیر حسانسجامخود و ادراککنترلاضطراب رابطه معکوس و معناداری داشت. اما سایر ویژگیهای شخصیت رابطه مثبت و معناداری را با دو متغیر حسانسجامخود و ادراککنترلاضطراب داشتند. رابطه اضطراب بیماری با دو متغیر حسانسجامخود و ادراککنترلاضطراب معکوس و معنادار بود.
نتیجه گیری: مطابق با نتایج ارائه شده، توجه به ویژگیهای شخصیتی در کاهش اضطراب بیماری و ارتقای سلامت روان افراد بزرگسال جامعه به سازمانهای مسئول پیشنهاد میشود.
روش کار: مطالعه حاضر توصیفی از نوع علَی-همبستگی بود. جامعه آماری آن شامل کلیه افراد بزرگسال گلستانی (بالا چهل سال)، که تعداد 482 نفر (282 نفر زن و 200 نفر مرد) به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در پژوهش حاضر پرسشنامههای ویژگی شخصیتی نئو، حسانسجامخود، ادراک کنترل اضطراب و مقیاس اضطرب بیماری بود. جهت تحلیل دادهها از روش مدلیابی معادلات ساختاری (SEM) استفاده شد.
یافته ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که از میان ویژگیهای شخصیتی شاخص روانرنجوری رابطه مثبت و معناداری با اضطراب بیماری داشت اما رابطه سایر ویژگیهای شخصیت برونگرایی، تؤافقپذیری و وظیفهشناسی با اضطراب بیماری معکوس و معنادار بود. از طرفی ویژگی شخصیت روانرنجوری با دو متغیر حسانسجامخود و ادراککنترلاضطراب رابطه معکوس و معناداری داشت. اما سایر ویژگیهای شخصیت رابطه مثبت و معناداری را با دو متغیر حسانسجامخود و ادراککنترلاضطراب داشتند. رابطه اضطراب بیماری با دو متغیر حسانسجامخود و ادراککنترلاضطراب معکوس و معنادار بود.
نتیجه گیری: مطابق با نتایج ارائه شده، توجه به ویژگیهای شخصیتی در کاهش اضطراب بیماری و ارتقای سلامت روان افراد بزرگسال جامعه به سازمانهای مسئول پیشنهاد میشود.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
