1- علوم پزشکی هرمزگان
2- علوم پزشکی شهید صدوقی یزد
2- علوم پزشکی شهید صدوقی یزد
چکیده: (2 مشاهده)
هدف: این مرور سیستماتیک با هدف ترکیب شواهد علمی موجود درباره ارتباط بین پارامترهای روشنایی محیط کار با اختلالات اسکلتی-عضلانی مرتبط با کار و بهره‌وری انجام شد.
منابع اطلاعاتی: جستجوی نظام‌مند در پایگاه‌های PubMed/MEDLINE، Scopus و Web of Science برای مقالات انگلیسی‌زبان منتشرشده در بازه زمانی ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۴ انجام شد. همچنین فهرست منابع مقالات مرتبط و منابع خاکستری بررسی گردید.
روش‌های انتخاب مطالعات: مطالعات اصلی مشاهده‌ای، آزمایشگاهی و مداخله‌ای که روشنایی را به‌عنوان مواجهه و حداقل یکی از دو پیامد اختلالات اسکلتی-عضلانی یا بهره‌وری را در کارکنان بزرگسال محیط‌های کاری داخلی گزارش کرده بودند، وارد شدند. پس از حذف موارد تکراری و غربالگری،20 مطالعه واجد شرایط شناسایی شد.
نتایج: به دلیل ناهمگونی، سنتز روایت‌گونه انجام شد. شدت روشنایی ناکافی (زیر ۵۰۰ لوکس برای کارهای عمومی)، یکنواختی ضعیف، خیرگی و فقدان کنترل شخصی با افزایش شیوع دردهای گردن، شانه و کمر ارتباط معنادار داشت. بهره‌وری تا سطوح بهینه روشنایی (۵۰۰ تا ۱۵۰۰ لوکس) افزایش یافته و در سطوح بالاتر به دلیل خیرگی کاهش یافت. مداخلات بهبود روشنایی موجب بهبود همزمان سلامت و عملکرد شدند. چهار سازوکار بیومکانیکی-وضعیتی، عصبی-عضلانی، روان‌تنی و شبانه‌روزی این ارتباط را تبیین می‌کنند.
نتیجه‌گیری: روشنایی محیط کار تعیین‌کننده مهم سلامت اسکلتی-عضلانی و بهره‌وری است. کیفیت نور (یکنواختی، نبود خیرگی، کنترل شخصی) از شدت روشنایی مهم‌تر است. به‌کارگیری ارگونومی دیداری مبتنی بر شواهد می‌تواند رفاه کارکنان و عملکرد سازمانی را ارتقا دهد
منابع اطلاعاتی: جستجوی نظام‌مند در پایگاه‌های PubMed/MEDLINE، Scopus و Web of Science برای مقالات انگلیسی‌زبان منتشرشده در بازه زمانی ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۴ انجام شد. همچنین فهرست منابع مقالات مرتبط و منابع خاکستری بررسی گردید.
روش‌های انتخاب مطالعات: مطالعات اصلی مشاهده‌ای، آزمایشگاهی و مداخله‌ای که روشنایی را به‌عنوان مواجهه و حداقل یکی از دو پیامد اختلالات اسکلتی-عضلانی یا بهره‌وری را در کارکنان بزرگسال محیط‌های کاری داخلی گزارش کرده بودند، وارد شدند. پس از حذف موارد تکراری و غربالگری،20 مطالعه واجد شرایط شناسایی شد.
نتایج: به دلیل ناهمگونی، سنتز روایت‌گونه انجام شد. شدت روشنایی ناکافی (زیر ۵۰۰ لوکس برای کارهای عمومی)، یکنواختی ضعیف، خیرگی و فقدان کنترل شخصی با افزایش شیوع دردهای گردن، شانه و کمر ارتباط معنادار داشت. بهره‌وری تا سطوح بهینه روشنایی (۵۰۰ تا ۱۵۰۰ لوکس) افزایش یافته و در سطوح بالاتر به دلیل خیرگی کاهش یافت. مداخلات بهبود روشنایی موجب بهبود همزمان سلامت و عملکرد شدند. چهار سازوکار بیومکانیکی-وضعیتی، عصبی-عضلانی، روان‌تنی و شبانه‌روزی این ارتباط را تبیین می‌کنند.
نتیجه‌گیری: روشنایی محیط کار تعیین‌کننده مهم سلامت اسکلتی-عضلانی و بهره‌وری است. کیفیت نور (یکنواختی، نبود خیرگی، کنترل شخصی) از شدت روشنایی مهم‌تر است. به‌کارگیری ارگونومی دیداری مبتنی بر شواهد می‌تواند رفاه کارکنان و عملکرد سازمانی را ارتقا دهد
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
