1- دانشگاه سیستان و بلوچستان
2- دانشگاه ولایت
2- دانشگاه ولایت
چکیده: (32 مشاهده)
هدف: مقایسه تأثیر هشت هفته تمرینات TRX، تمرینات اصلاحی و بازیهای اصلاحی بر تعادل ایستا و پویای دختران نوجوان مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی( UCS) بود.
روشها: این پژوهش تجربی شامل ۵۲ دانشآموز دختر ۱۳ تا ۱۶ ساله مبتلا به UCS در شهرستان زرند در سال ۱۴۰۴ بود. UCS با ارزیابی ناهنجاریهای پاسچر مانند سر به جلو، شانههای گرد و کیفوز پشتی تشخیص داده شد. نمونهها بهصورت تصادفی در چهار گروه تمرینات TRX، تمرینات اصلاحی، بازیهای اصلاحی و گروه کنترل تقسیم شدند. مداخلات تمرینی به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه ۶۰ دقیقه اجرا شد. تعادل ایستا با آزمون لکلک و تعادل پویا با آزمون Y ارزیابی گردید. برای تحلیل دادهها از آزمونهای آماری آنالیز واریانس و کروسکال-والیس استفاده شد.
نتایج: نتایج نشان داد که هر سه مداخله تمرینی موجب بهبود معنادار تعادل ایستا در مقایسه با گروه کنترل شدند (001/0p <). بیشترین بهبود در گروههای تمرینات اصلاحی (036/0 =P) و بازیهای اصلاحی (008/0 =P) مشاهده شد. در تعادل پویا، در آزمون Y (جهت جلو و راست) تفاوت معناداری در پیشآزمون مشاهده شد شد (007/ p =0 و 015/ 0 p =)، اما پس از دوره مداخله، تفاوت معناداری بین گروهها مشاهده نگردید( 826/0 p = و 272/0 p = ).
نتیجهگیری: تمرینات اصلاحی، بازیهای اصلاحی و تمرینات TRX میتوانند تعادل ایستا را در دختران نوجوان مبتلا به UCS بهبود بخشند و رویکردهای مؤثری برای ارتقای وضعیت تعادل در این جمعیت هدف هستند.
روشها: این پژوهش تجربی شامل ۵۲ دانشآموز دختر ۱۳ تا ۱۶ ساله مبتلا به UCS در شهرستان زرند در سال ۱۴۰۴ بود. UCS با ارزیابی ناهنجاریهای پاسچر مانند سر به جلو، شانههای گرد و کیفوز پشتی تشخیص داده شد. نمونهها بهصورت تصادفی در چهار گروه تمرینات TRX، تمرینات اصلاحی، بازیهای اصلاحی و گروه کنترل تقسیم شدند. مداخلات تمرینی به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه ۶۰ دقیقه اجرا شد. تعادل ایستا با آزمون لکلک و تعادل پویا با آزمون Y ارزیابی گردید. برای تحلیل دادهها از آزمونهای آماری آنالیز واریانس و کروسکال-والیس استفاده شد.
نتایج: نتایج نشان داد که هر سه مداخله تمرینی موجب بهبود معنادار تعادل ایستا در مقایسه با گروه کنترل شدند (001/0p <). بیشترین بهبود در گروههای تمرینات اصلاحی (036/0 =P) و بازیهای اصلاحی (008/0 =P) مشاهده شد. در تعادل پویا، در آزمون Y (جهت جلو و راست) تفاوت معناداری در پیشآزمون مشاهده شد شد (007/ p =0 و 015/ 0 p =)، اما پس از دوره مداخله، تفاوت معناداری بین گروهها مشاهده نگردید( 826/0 p = و 272/0 p = ).
نتیجهگیری: تمرینات اصلاحی، بازیهای اصلاحی و تمرینات TRX میتوانند تعادل ایستا را در دختران نوجوان مبتلا به UCS بهبود بخشند و رویکردهای مؤثری برای ارتقای وضعیت تعادل در این جمعیت هدف هستند.
واژههای کلیدی: سندرم متقاطع فوقانی، تعادل ایستا، تعادل پویا، تمرینات اصلاحی، تمرینات TRX، بازیهای درمانی
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
طب کار، آسیب شناسی ورزشی،فیزیولوژی ورزش
دریافت: 1404/11/3 | پذیرش: 1405/1/19
دریافت: 1404/11/3 | پذیرش: 1405/1/19
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |