1- دانشکده تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی تبریز
چکیده: (18 مشاهده)
زمینه و هدف: در سال‌های اخیر، تحت تأثیر پدیده «هاله سلامت» و استراتژی‌های بازاریابی صنایع غذایی، تمایل مصرف‌کنندگان به جایگزینی نمک تصفیه‌شده با نمک‌های خاص (مانند نمک صورتی هیمالیا، نمک آبی ایران و نمک دریا) افزایش یافته است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی نقادانه پروفایل شیمیایی، ادعاهای سلامت‌محور و واقعیت های علمی در مورد این محصولات انجام یافته است.
روش‌شناسی: این مطالعه مروری با جستجوی گسترده در پایگاه‌های داده PubMed، Scopus و Web of Science و غربالگری مقالات مرتبط شامل کارآزمایی‌های بالینی، مرورهای سیستماتیک و آنالیزهای آزمایشگاهی صورت گرفت.
یافته‌ها: آنالیزهای طیف‌سنجی جرمی نشان می‌دهد که علیرغم وجود غلظت‌های کمی بالاترِ برخی ریزمغذی‌ها در نمک‌های فانتزی، سهم آن‌ها در تأمین نیاز روزانه (RDI) بزرگسالان ناچیز است (برای نمونه، تأمین تنها 3/0تا 9/2 درصد از کلسیم مورد نیاز با مصرف ۵ گرم نمک هیمالیا. علاوه بر این، به دلیل ماهیت تصفیه‌نشده این محصولات، ریسک مواجهه با فلزات سنگین سمی (مانند سرب، کادمیم و نیکل) و آلودگی‌های جدی به میکروپلاستیک‌ها در نمک‌های دریایی وجود دارد که می‌تواند منجر به التهاب مخاط روده و دیس‌بیوزیس میکروبیوم شود. از سوی دیگر، فقدان ید در اکثر نمک‌های خاصِ تجاری، برنامه‌های غنی‌سازی جهانی را مختل کرده و یک عقب‌گرد در امنیت تغذیه‌ای جامعه محسوب می‌شود.
نتیجه‌گیری: مزایای فیزیولوژیک ادعاشده برای نمک‌های خاص، فاقد پشتوانه علمی بوده و عمدتاً زاییده ی استراتژی‌های تجاری و بازاریابی برای ایجاد ارزش ادراکی کاذب است. اولویت سیاست‌گذاری‌های سلامت عمومی باید بر توسعه چارچوب‌های نظارتی سخت‌گیرانه بر ادعاهای تغذیه‌ای، اجباری کردن یددارسازی نمک‌ها و تداوم استراتژی‌های کاهش کل سدیم مصرفی متمرکز شود
روش‌شناسی: این مطالعه مروری با جستجوی گسترده در پایگاه‌های داده PubMed، Scopus و Web of Science و غربالگری مقالات مرتبط شامل کارآزمایی‌های بالینی، مرورهای سیستماتیک و آنالیزهای آزمایشگاهی صورت گرفت.
یافته‌ها: آنالیزهای طیف‌سنجی جرمی نشان می‌دهد که علیرغم وجود غلظت‌های کمی بالاترِ برخی ریزمغذی‌ها در نمک‌های فانتزی، سهم آن‌ها در تأمین نیاز روزانه (RDI) بزرگسالان ناچیز است (برای نمونه، تأمین تنها 3/0تا 9/2 درصد از کلسیم مورد نیاز با مصرف ۵ گرم نمک هیمالیا. علاوه بر این، به دلیل ماهیت تصفیه‌نشده این محصولات، ریسک مواجهه با فلزات سنگین سمی (مانند سرب، کادمیم و نیکل) و آلودگی‌های جدی به میکروپلاستیک‌ها در نمک‌های دریایی وجود دارد که می‌تواند منجر به التهاب مخاط روده و دیس‌بیوزیس میکروبیوم شود. از سوی دیگر، فقدان ید در اکثر نمک‌های خاصِ تجاری، برنامه‌های غنی‌سازی جهانی را مختل کرده و یک عقب‌گرد در امنیت تغذیه‌ای جامعه محسوب می‌شود.
نتیجه‌گیری: مزایای فیزیولوژیک ادعاشده برای نمک‌های خاص، فاقد پشتوانه علمی بوده و عمدتاً زاییده ی استراتژی‌های تجاری و بازاریابی برای ایجاد ارزش ادراکی کاذب است. اولویت سیاست‌گذاری‌های سلامت عمومی باید بر توسعه چارچوب‌های نظارتی سخت‌گیرانه بر ادعاهای تغذیه‌ای، اجباری کردن یددارسازی نمک‌ها و تداوم استراتژی‌های کاهش کل سدیم مصرفی متمرکز شود
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
