BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
URL: http://jpm.hums.ac.ir/article-1-830-fa.html
هدف: کودکان بی سرپرست به دلیل تجربیات تلخ و محرومیت های دوران کودکی، در معرض آسیب های اجتماعی و رفتارهای پرخطر قرار دارند. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر رفتارهای پرخطر و خویشتن داری جنسی نوجوانان پسر تحت پوشش بهزیستی شهرستان تبریز بود.
روش ها: این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و گروه کنترل است. جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان پسر بی سرپرست مرکز «شکوفه های مهرجو» تبریز در سال ۱۴۰۳ بود. از این جامعه، ۳۰ نفر (۱۵ نفر گروه مداخله و ۱۵ نفر گروه کنترل) به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. گروه مداخله طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای در بازه ۳ ماهه تحت درمان قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه خویشتن داری جنسی و پرسشنامه رفتارهای پرخطر بودند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره در نرمافزار SPSS نسخه 26 تحلیل شدند.
نتایج: پس از تعدیل اثر پیش آزمون، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد تأثیر معنا داری بر مؤلفه های رفتارهای پرخطر و خویشتن داری جنسی شرکتکنندگان داشته است(05/0>p). به طوری که میانگین نمرات رفتار های پرخطر در گروه مداخله کاهش و نمرات خویشتن داری جنسی افزایش معناداری یافت.
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش رفتار های پرخطر و افزایش خویشتن داری جنسی نوجوانان پسر بی سرپرست مؤثر است؛ لذا میتوان از این رویکرد درمانی برای ارتقای سلامت روان و رفتارهای سازگارانه این گروه استفاده نمود.
دریافت: 1404/2/10 | پذیرش: 1404/6/29 | انتشار: 1405/5/20
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
