طب پیشگیری

هدف: هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر دو نوع مداخله آموزشی، شامل بروشور و ویدئوی آموزشی، بر دانش و عملکرد خود اظهاری آموزگاران مقطع ابتدایی شهر بیرجند در زمینه مدیریت اورژانسی صدمات تروماتیک دندانی، به‌ ویژه اوالژن دندان بود.
روش‌ها: این پژوهش یک مطالعه مداخله ‌ای با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود که بر روی 255 آموزگار مقطع ابتدایی شهر بیرجند انجام شد. داده ‌ها با استفاده از پرسشنامه ‌ای بدون نام شامل اطلاعات دموگرافیک، دانش و عملکرد خود اظهاری در زمینه مدیریت اورژانسی صدمات تروماتیک دندانی گردآوری شد. پس از تکمیل پرسشنامه اولیه توسط هر سه گروه، شرکت‌کنندگان در سه گروه بروشور آموزشی، ویدئوی آموزشی و شاهد قرار گرفتند. سپس مداخله آموزشی در دو گروه مداخله اجرا شد و گروه شاهد مداخله‌ای دریافت نکرد. در پایان، پرسشنامه مجدداً در همان روز تکمیل شد. داده‌ها پس از ورود به نرم‌افزار SPSS و با توجه به نرمال نبودن توزیع متغیرها، با استفاده از آزمون‌های کروسکال والیس، من ویتنی و ویلکاکسون مورد تحلیل قرار گرفتند.
نتایج: اعضای سه گروه از نظر سن، سطح تحصیلات و تجربه کاری در سطح تقریباً یکسانی بودند. میانگین دانش و سطح عملکرد خود اظهار در سه گروه قبل مداخله تقریباً یکسان بود. میانگین دانش در گروه بروشور، ویدئو و کنترل، قبل از مداخله به‌ترتیب 4/1± 8/1 ، 8/0±6/1 و 05/1±5/1 بود و میانگین عملکرد خود اظهار، قبل از مداخله به ‌ترتیب 4/1±3/1 ،82/0±2/1 و 72/0±2/1 بود. تفاوت معنی‌ داری بین سطح دانش و عملکرد خود اظهار سه گروه بعد از مداخله دیده شد(001/0p <) میانگین دانش در سه گروه به‌ترتیب 5/1±4/4 ، 15/1±3/2 و 02/1±5/1 و میانگین عملکرد خود اظهار در گروه ‌ها به‌ترتیب 5/1±1/3 ، 05/1±2/2 و 74/0± 2/1بود. سطح دانش و عملکرد خود اظهار در هردو گروه مداخله بیشتر شده بود که این مقدار در گروه بروشور بیشتر از گروه ویدئو بود(001/0p <).
نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که هر دو روش آموزشی، یعنی بروشور و ویدئو، می‌توانند موجب افزایش دانش و بهبود عملکرد خوداظهاری آموزگاران مقطع ابتدایی در زمینه مدیریت اورژانسی اوالژن دندان شوند. با این حال، بروشور آموزشی نسبت به ویدئوی آموزشی تأثیر بیشتری نشان داد.